Kamperen met fysieke beperkingen

[Knaus440]

Misschien in eerste instantie niet het gemakkelijkste onderwerp. Sinds een jaar ben ik aangewezen ben op lopen met rollator, of korte stukken met een stok, fietsen op een driewiel ebike. Vorig jaar ervaren dat niet elke camping even gemakkelijk is. Lees dit niet als kritiek!

Dat is ook eigenlijk de achtergrond voor dit item.
Ervaringen uitwisselen over camping en omgeving.
Ik hoor bv graag of er in een omgeving wandelpaden zijn, die ik met rollator kan doen.
We stonden ook op een camping met soort van grindpaden. Dat loopt erg lastig.
Of toilet gebouwen die alleen via trappen te bereiken waren.
We stonden op een camping waar grote hoogteverschillen waren, een terras camping. Hele fraaie en rustige camping.
Maar stukken lastiger te lopen.
De jaren hiervoor zouden we er graag terug zijn gekomen!

En zeker ook omgeving van campings. In mijn achterhoofd zit de wens voor een camping in het AlpbachTal in Oostenrijk.
Ik lees daarover dat er veel berichten met wandelpaden voor kinder wandelwagen, rolstoel, rollator.

Zelf heb ik een rollator gekocht, model outdoor. Waar ik ook mee op redelijk vlakke bos-, zandpaden kan lopen, oa door de extra grote voorwielen en stevig frame.

Vorig jaar een week proef gekampeerd op de Krakeling, in Zeist. Prima bredere paden, ook wat heuvelig en soms een boomwortels, maar goed te lopen in bos rond Austerlitz.
Ik zou in dit item graag lezen over ervaringen met campings en fysieke beperkingen. Hoeft niet allemaal rollator te zijn, ervaringen met rolstoel, maar ook met wandel en kinderwagens, geven een goed beeld van camping en omgeving.
Ik heb een voorkeur voor Vogezen, Zuid Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Nederland. Maar andere ervaringen ook graag.
Misschien hebben meer mensen er dan wat aan.

[Fliki]

Goed en nuttig dat je dit aankaart

Mijn ervaring is dat er rondom meren heel vaak goed toegankelijke fiets/wandelroutes liggen. Die zijn doorgaans redelijk vlak en bieden zeer fraaie vergezichten.

Wij stonden afgelopen onder andere in aan de Heiterwanger See, hier liepen ook goed begaanbare 'schotterwegen' langs de meren.

[Tony D]

Mijn vrouw loopt meteen rollator en voor langere stukken hebben we een rolstoel.
Bij camping De Helfterkamp in Vaassen was dat goed te doen. Vlakke paden, strak gemaaide grasvelden en een toegankelijk sanitair gebouw met een invaliden douche/toilet.
Toen ik bij een SVR-camping in Brabant in de buurt van Schijndel opvroeg hoe hun aangekondigde invalidenvoorzieningen eruit zagen, kreeg ik te horen dat het sanitair gebouw eigenlijk niet toegankelijk was, alleen voor sportieve rolstoelers. Er was daar ook geen invaliden toilet/douche. Je moet dus altijd navragen hoe men het geregeld heeft.
In Frankrijk in Langres op Camping de la Liez wel een terassencamping, maar goed beloopbare paden en ook invaliden toilet/douche in sommige sanitair gebouwen.

Ton

[ronaldkoss]

Bedankt dat je dit onderwerp hebt aangesneden. Ik laat hier een reactie achter en wil graag de ervaringen en aanbevelingen van anderen volgen.

[Bob Diesel]

In Frankrijk geldt een strikte wettelijke verplichting dat openbare gebouwen en bedrijven, waaronder campings en horeca, toegankelijk moeten zijn voor personen met beperkte mobiliteit (PMR). Bij 2 tot 10 sanitaire voorzieningen moet minimaal één toilet en douche rolstoeltoegankelijk zijn, ontworpen voor zelfstandig gebruik en veiligheid.

PMR in het Frans staat meestal voor personne(s) à mobilité réduite, wat zich vertaalt als personen met beperkte mobiliteit. Deze term wordt veel gebruikt op officiële bewegwijzering, in parkeergarages en op openbare locaties om toegankelijkheid voor mensen met een fysieke beperking aan te duiden.

Dit maakt een camping (terrassen+paden) niet automatisch minder validen geschikt
Ook mijn vrouw staan een rollator en E,rolstoel ter hulp
En ik rijd haar ook indien nodig van of naar de douche of ( verwarmd) zwembad
Dus ook de auto wil ik op de plek, en niet op een parking

[PMT]

Mijn vrouw liep op haar 36e al met een rollator vanwege haar reuma. In die tijd hadden we nog een vouwwagen en wij vroegen daarom altijd bij de campings die we reserveerden om een plek zo dicht mogelijk bij het sanitair. Eigenlijk nooit gekeken hoe het terrein was en daarom ook wel op terrassen campings gestaan. Zij had door haar reuma ook een zeer slechte conditie dus lange afstanden lopen was er sowieso niet bij. Acht jaar later hebben wij toen toch besloten een caravan te kopen. Sinds die tijd heeft zij meestal in de caravan gedouched.
In die tijd hadden we ook een invaliden parkeerkaart en als we stadjes bezochten, reed ik eerst door de hele stad, om te kijken waar het toch het makkelijkst lopen was voor haar en waar we wat wilden bekijken. Dan parkeerde ik daar zo dicht mogelijk bij. Zo hebben we bv in Rome op kijkafstand van de Trevi fontein gestaan. Pompeii daarentegen was een hele beproeving zowel voor haar als voor mij. Hele stukken heb ik haar aan de arm gehad en met de andere hand droeg ik dan de rollator. Natuurlijk hebben we niet alles kunnen zien, maar ze wilde er persé heen, onmogelijk was voor haar ondenkbaar.
Op haar 49e kreeg ze nieuwe knieën, eerder wilde de orthopeed er niet aan. "Je bent te jong en die protheses gaan maar ±15 jaar mee" was het antwoord. Ze had gewild dat ze nog eerder haar zin had doorgedreven, zo'n kwaliteitsverbetering van leven heeft ze daarna gehad.
Uiteindelijk heeft ze nog 16 jaar profijt van die protheses gehad. Dat lag niet aan de protheses, maar aan het feit dat ze op 65 jarige leeftijd is overleden.

[Riegert]

Mijn vrouw heeft copd en kan daardoor niet meer dan 15m aaneengesloten lopen. We zijn begonnen met een rollator voor toilet bezoek onderweg en een elektrisch vouwfietsje voor op de camping en bij bezoek van stadjes. Inmiddels is daar ook een opvouwbare scootmobiel bij gekomen. Ook zijn we overgestapt op een caravan met een voor haar meer praktische indeling. Onderweg stoppen voor toiletbezoek is op de meeste invalideparkeerplaatsen niet mogelijk omdat er geen rekening wordt gehouden met een caravan. Verder zoeken we goed uit naar welke campings we gaan qua voorzieningen. Waar het niet duidelijk is vragen we tevoren reactie van de camping. We kunnen op deze manier nog steeds per jaar een week of 12 onderweg zijn. Vooruit zien en in oplossingen denken brengt ons veel.

[eurotrotter]

Pompeii daarentegen was een hele beproeving zowel voor haar als voor mij. Hele stukken heb ik haar aan de arm gehad en met de andere hand droeg ik dan de rollator.

Ik vond juist dat de organistatie daar in Pompei, zo veel mogelijk doet voor mensen met beperkte mobiliteit.
Wij stonden op camping Spartacus, tegenover de ingang, mensen met beperkte mobiliteit kunnen beter van de 800 meter verder gelegen ingang aan de via Plinio, welke voor rollator of rolstoelers gemakkelijk te bereiken is.
Bij deze ingang krijg je aan de kassa een gratis kaartje, zowel de persoon waar het om gaat als de begeleider.
Wij hadden net voor ons vertrek vorig jaar nog snel een opvouwbare scootmobiel gekocht omdat mijn vrouw snel last had van vermoeidheid (bleek later dat ze hartproblemen had ,na de vakantie een open hartoperatie waarbij 3 omleidingen zijn geplaatst.

Eenmaal in het archeologische park heeft men er alles aan gedaan om voor deze mensen een zo gemakkelijk mogelijk oplossing te vinden; vlakke trottoirs en waar mogelijk overbrugd met bruggetjes.
Soms moest ze uit haar scootmobiel en moest ik die handmatig van de ene stoep op de andere zetten, maar altijd zijn er wel jongelui inde buurt die een helpend handje toesteken .

Evenals in de trein en de metro in Rome, daar zijn bij de trappen liften gemaakt , je hoeft maar op de bel te drukken en er komen twee mensen ,één van de spoorwegen en een brandweerman , die klappen de lift uit, die tegen de wand hangt,maken de trap vrij van mensen ( niemand mag er verder op zolang die lift in gebruik is door jou en je begeleider), en jij mag erop met je scootmobiel of rolstoel

[Hermanus]

Ook mijn vrouw heeft COPD en kan maximaal 15 minuten lopen. Daarom vragen wij altijd om een plaats dicht bij het toilet. Soms lukt dat, soms niet. Dan maakt zij vaker gebruik van het toilet en de wasplaats in de caravan. Verder proberen wij zo veel mogelijk toch dingen te bezoeken. Vaak lukt dat, met veel rust pauzes, en soms niet, Dat is dan jammer, maar het zij zo. Tja, het blijft aanpassen, maar we proberen zoveel mogelijk te doen, en ons aan te passen aan de situatie.

[PMT]

@eurotrotter
Wij waren daar in 2004. Grotendeels paden van grof grind, sommige "oude hoofdwegen" hadden aan de zijkant asfalt, maar de meeste waren nog met zeer grove keien in het cement gelegd. Dat was nou niet bepaald prettig lopen destijds.
Door de tijd heen veel verbeterd blijkbaar.

InCollage_20260211_171228476.jpg (594.27 KiB) 1564 keer bekeken

[Gerrie]

Camping Seehof in Kramsach is misschien iets. Een zes jaar geleden gestaan. Was toen een geheel vlakke camping . Er is inmiddels een stuk bij gekomen met nieuw sanitair maar dan moet je een stuk omhoog.

[eurotrotter]

@eurotrotter
Wij waren daar in 2004. Grotendeels paden van grof grind, sommige "oude hoofdwegen" hadden aan de zijkant asfalt, maar de meeste waren nog met zeer grove keien in het cement gelegd. Dat was nou niet bepaald prettig lopen destijds.
Door de tijd heen veel verbeterd blijkbaar.

Je moet het wel in de tijdsgeest zien natuurlijk, in een 79 na Chr verwoeste stad kun je nu eenmaal niet de moderne infrastructuur aantreffen die wij tegenwoordig hebben.
Ik vind ( maar dat is mijn mening maar hoor) dat de beheerders van het archeologische park er zo veel mogelijk aan hebben gedaan om ook de minder mobiele bezoekers de gelegenheid te bieden te aanschouwen wat er zich daar ,bijna 2600 jaar geleden, heeft afgespeeld.

[PMT]

Uiteraard dat begrijp ik, ik wilde alleen maar aangeven dat er in 20 jaar blijkbaar veel verbeterd is mbt de toegankelijkheid voor mensen met een beperking. Maar wat ik ook aangaf, het heeft ons er niet van weerhouden Pompeii te bezoeken, zelfs 2 hele dagen vanaf camping Sant'Antonio aan de noordkant van de Amalfikust.
Voor mij was het 22 jaar geleden dat ik daar eerder was en ik heb mijn ogen uitgekeken hoeveel er in die tijd was bij gekomen (cq op-uitgegraven)

[Rodo]

Wij hebben vrienden waarvan de vrouw een been mist. Ze kan veel met stokken maar langer dan een half uur is vermoeiend dus gaat er een rolstoel mee. De oriëntatie van camping spitst zich toe op de ondergrond, met name de ruwheid van de paden. In de meeste gevallen valt dit 100% mee. Buiten de camping word het een ander verhaal voor de rolstoel. Er word dan ook gekeken via streetvieuw om een indruk te krijgen. Info van de camping zelf en reviews (indien vermeld) zijn belangrijk. Net zo belangrijk is de info die ze opvragen bij de lokale VVV. Die weten ook niet alles maar zijn over het algemeen welwillend.

[EdwinC]

Mijn vader zat (toen hij nog leefde) in een rolstoel. En wij zijn in de jaren 80 en 90 heel europa doorkruist tijdens de zomervakanties. Het motto was dan ook altijd zolang de camping goed invalide sanitair heeft redden wij ons wel. Ik had (als jongste zoon) wel altijd een stuk touw bij me, zodat we op de slechte paden mijn vader vooruit konden trekken. Voor alle overige momenten wilde hij dit absoluut niet, want dat was hem de eer te na.

Het blijft vooral belangrijk om te kijken naar je eigen mogelijkheden en wat daarbinnen past. Iedere fysieke beperking is anders en brengt andere uitdagingen met zich mee. Zo zat mijn vader bijv. in de rolstoel maar had een beresterk bovenlijf en dat compenseerde dan ook veel.

Ik zie Pompeii hier als eerder genoemd. Daar zijn wij dus ook in 1998 geweest, net als bij de Visuvius zelf alles in onze beleving prima te doen. Maar nogmaals dit alles is afhanelijk van de mogelijkheden van de specifieke persoon.